Η φράση με την οποία τελείωνε η συζήτηση, κάθε φορά που ο παππούς μου, ο Ορέστης Σιδηρόπουλος, μοιράζονταν με εμάς κάποια από τις ιστορίες της ζωής του, ήταν: «γράψε ένα βιβλίο για τη ζωή σου, είναι σαν μυθιστόρημα». Έτσι, όταν έμαθα πως οι παρακλήσεις όλων μας εισακούστηκαν πέταξα από τη χαρά μου. Ποτέ όμως δεν φανταζόμουν ότι θα προέκυπτε ένα τόσο ωραίο και ξεχωριστό βιβλίο. Επειδή δεν άντεχα να περιμένω, ξεκίνησα να το διαβάζω με τη σκέψη ότι θα δω μόνο το πρώτο υποκεφάλαιο, μετά θα το δώσω σ...