Μεγάλη η νίκη-πρόκριση της εθνικής στο ποδόσφαιρο, για τα μουντιάλ της Βραζιλίας, δεν λέω. Σιγά που θα μας σταματούσαν οι Ρουμάνοι, που από τότε που καθάρισαν τον Τσαουσέσκου, έχουν να δουν χαρά στον αθλητισμό.

Αλλά ρε αδέλφια, δεν πήραμε δα και την Πόλη (ή τη Σμύρνη παρεμπιπτόντως) για να στείλει ο Φώτης Κουβέλης συγχαρητήρια στην ΕΠΟ! Δηλαδή με αυτή τη λογική θα έπρεπε να στείλει συγχαρητήρια η Ρεπούση στα ασκέρια του Κολοκοτρώνη για τη νίκη τους επί του Δράμαλη στο Μανιάκι.  

Εμείς πάντως το απολαύσαμε το ματς. Ομαδάρα η Ελλάδα, μπροστά σε μια ανύπαρκτη ρουμανία. Γκολάρα, όχι ο Μήτρογλου ρε. Ο Τοροσίδης. Ο άνθρωπος ξετίναξε τα δίχτυα του Καρνέζη (λες να είναι συγγενής ο πορτιέρο με τον Άγγελο Καρνέζη, τον δικηγόρο ντε από τον 'Παράξενο Ταξιδιώτη', που βλέπαμε στην ΥΕΝΕΔ;).

Και τώρα, τι κάνουμε; Το πρόγραμμα βγήκε. Αφήνουμε κατά μέρος χαράτσια, τέλη, φόρους και τα σχετικά και ετοιμαζόμαστε για υπερατλαντικό ταξίδι στην Κόπα Καμπάνα. Μπορεί οι θερμοκρασίες να μην είναι υψηλές τον Ιούνιο, αφού η Βραζιλία έχει χειμώνα εκείνη την εποχή, αλλά ρε αδελφέ με κάτι θα ψυχαγωγηθούμε. Εξάλλου γνωστό είναι το τραγούδι. Λίγη σάμπα, λίγη caipirinha (το εθνικό ποτό της Βραζιλίας για όσους αμόρφωτους συντρόφους της ΔΗΜΑΡ δεν γνωρίζουν), ματσάρες, άντε και καμιά καλλίπυγο Βραζιλιάνα να χαζέψουμε, αφού μας τις στέρησαν από τις πολιτιστικές εκδηλώσεις, που διοργάνωνε π.Μ. (προ Μνημονίου) η Κρύα Βρύση  και πού θα πάει, το βγάλαμε το μνημόνιο ρεεεε! Ντουγρού για Βραζιλία λοιπόν.

Θόδωρος Ελευθεριάδης