Με τους νέους του CIOFF, τρίτης γενιάς μαθητές, όπως γράφεις, Θεόδωρε, έχω άριστη επικοινωνία, γιατί, δεν το κρύβω, διδάσκομαι από αυτούς. Όπου και αν βρίσκονται μου στέλνουν πολύ ενδιαφέροντα μηνύματα. Πολλά σημειώματά μου έχουν βάση πληροφορίες ή γνώμες των νέων που έχουν κρίση και λόγο και επιζητούν τον διάλογο. Έτσι  έχω πληροφόρηση για ενδιαφέροντα πράγματα από Λονδίνο, Βερολίνο, Σάλτσμουργκ, αλλά και από Αθήνα και γιατί όχι και Αίγινα, από νέους δικούς μας.

Παραθέτω όπως έχει το μήνυμα του Κώστα Ιωαννίδη, γεν. γραμματέα της κίνησης νέων του CIOFF, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον.

Κύριε Μανώλη,

Σας αναφέρω σχετικά με τον σύλλογο που χορεύω εδώ στην Αίγινα, ότι κάθε χρόνο αρχές Σεπτέμβρη κάνουμε αναπαράσταση ενός δρωμένου που κάνανε παλιά οι κάτοικοι της κυψέλης της Αίγινας λέγεται "Λειδινός" και διαβάζοντας για το έθιμο βρήκα και το παρακάτω είπα να σας το στείλω γιατί έχω διαβάσει τα άρθρα σας σχετικά με τον Διόνυσο.

Ο 'Λειδινός' είναι ένα παλιό έθιμο που εορτάζεται την ημέρα του Τιμίου Σταυρού 14 Σεπτεμβρίου στην περιοχή της Κυψέλης. Είναι αγροτική γιορτή με τις ρίζες της σε προελληνικές δοξασίες, σχετικές με τη λατρεία του Θεού Άδωνη ή Διόνυσου που γονιμοποιεί τη φύση γεννιέται την άνοιξη και πεθαίνει το φθινόπωρο. Η γιορτή αυτή συμβολίζει το τέλος των υπαίθριων αγροτικών εργασιών και συνηθειών του καλοκαιριού όπως το μεσημεριανό ύπνο των εργατών και το απογευματινό φαγητό που έπαιρναν το δειλινό ή Λειδινό όπως το λένε οι Αιγινήτες και την έναρξη του φθινοπώρου και του χειμώνα στη συνέχεια.

Έτσι η παύση του Λειδινού παριστάνεται σαν ένας πραγματικός θάνατος. Η προετοιμασία αρχίζει δύο με τρεις μέρες πριν τις 14 Σεπτεμβρίου. Οι γυναίκες συγκεντρώνονται και φτιάχνουν στα σπίτια τους το φαγητό : σιτάρι, σταφίδες, ροδια, μύγδαλα ,στραγάλια, και μαϊντανό. Βράζουν το μίγμα που έχει τη μορφή κόλλυβων και λέγονται λειδινό. Παράλληλα άλλες γυναίκες φτιάχνουν ομοίωμα νέου από άχυρα και το στολίζουν με φανταχτερά λουλούδια και με κεφάλι από Αιγινήτικο κανάτι καθώς και ομοίωμα γενετικών οργάνων -φαλλού από γουδοχέρι και ρόδια. Τοποθετούν το ομοίωμα αυτό του Λειδινού σε ένα καλοστρωμένο τραπέζι και παίρνουν θέσεις για να κλάψουν το νεκρό Λειδινό . Κατόπιν τον βάζουν σε φέρετρο με πολλά λουλούδια το οποίο περιφέρουν στους δρόμους .Από όπου περνούν πετούν λουλούδια και μοιράζουν κόλλυβα. Στο τέλος-τη δύση- θάβουν το νεκρό ομοίωμα και τρώνε τα κόλλυβα χορεύοντας και τραγουδώντας για την συγχώρεσή του. Σε τρεις μέρες ανοίγουν τον τάφο και παίρνουν το νεκρό είδωλο φωνάζοντας 'Αναστήθηκε ο Λειδινός και το βράδυ μοιράζουν κρίθινες κουλούρες ,μεζέδες ,κρασί και συνεχίζουν το γλέντι με παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια. Το 'έθιμο αυτό σχετίζεται με την εξαφάνιση της βλάστησης και την αναγέννησή της την άνοιξη και γιορτάζεται από τη Δ.Κ. Κυψέλης κάθε χρόνο στις 14 Σεπτεμβρίου.

Τα δύο link παρακάτω δείχνουν πως αναπαρίσταται στις μέρες μας το δρώμενο από τον σύλλογο που συμμετέχω.

( https://www.youtube.com/watch?v=8gjsrthJ5Y8 )

( https://www.youtube.com/watch?v=JHCNRm1wnc0 )